من است و از تصانيف او است كتابى در تهذيب اخلاق » . انتهى . 166 ) امير عبد الباقى بن العلامة امير محمد حسين بن امير محمد صالح الخاتون‌آبادى الحسينى : از افاضل تلامذهء شيخ اجل اكمل شيخ يوسف بحرانى صاحب حدائق بود و از او روايت دارد و هم از والد ماجد خود امير محمد حسين مذكور اجازهء روايت حديث داشته ، و آقا سيد مهدى طباطبائى ملقب به بحر العلوم - طاب مرقده - از امير عبد الباقى مذكور اجازهء روايت دارد . بالجمله امير موصوف ، عالمى نحرير و محقق و مدقق نزير « 1 » النظير بود و حضرت بحر العلوم مذكور در اجازه‌اى كه براى شاگرد خود سيد حيدر بن على موسوى تحرير فرموده به تقريب ذكر مشايخ و بيان طرق خود آورده : « و ما اخبرنى به اجازة جماعة من اصحابنا الاجلاء العظماء : منهم السيد الجليل الراقى فى التقوى و المجد و العلى اعلى المراقى الامير عبد الباقى عن ابيه السيد السند الاعظم و الفقيه المعظم ، شيخ الاسلام و مربى العلماء الاعلام ، الامير محمد حسين الاصفهانى الخاتون‌آبادى » . 167 ) آقا سيد حسين الخوانسارى : هم‌عصر استاد الكل آقا باقر بهبهانى و استاد محقق قمى صاحب قوانين بود . ملا شفيعا در كتاب اجازهء خود موسوم به روضهء بهيه درضمن احوال محقق قمى آورده كه : « صاحب قوانين بعد از آنكه از علم ادب چيزى از والد ماجد خود تحصيل فرموده خدمت جناب منزه عن كل شين آقا سيد حسين خوانسارى تحصيل فقه و اصول فرموده » و اين كلام ظاهر مىشود كه آقاى موصوف در فن اصول و علم فقه خيلى صاحب دستگاه بود . و اللّه اعلم . 168 ) السيد حسين بن ابى القاسم الموسوى : عالمى خبير و فاضلى نحرير بود و از جملهء مشايخ حضرت آقا سيد مهدى ملقب به بحر العلوم طباطبائى بود . صاحب شذور او را به « عالم و فاضل و اديب و منشى » ستوده و گفته كه بحر العلوم - طاب ثراه - از سيد حسين موصوف روايت حديث داشته و سيد حسين مذكور از مولانا محمد صادق بن مولانا محمد بن عبد الفتاح مشهور به سراب روايت دارد . چنانچه بحر العلوم در اجازهء خود كه براى

--> ( 1 ) . نزير - اندك ، كم ، قليل ( لغت‌نامهء دهخدا » .